vrijdag 3 april 2009

Mijn vanzelfsprekendheidsgeneratie

Ik ben in het einde van de 20e eeuw in een West Europees land geboren. Mijn generatie is geboren in een leven waarin alles in principe al geregeld, uitgevonden, en doorontwikkeld was. Centrale verwarming, boilers, televisie, ijskast, computer, telefoon, auto, trein..

Het gemak en het gebruik van dit alles is mij met de paplepel in gegoten. Niemand heeft mij expliciet hoeven uitleggen hoe een computer of mobiele telefoon werkte, waar stroom vandaan komt, of waar mijn warme douche-water vandaan kwam, want dit groeide met mij en mijn opvoeding mee en het werd als zodanig geaccepteerd.

En over elektriciteit, warm water, of eten op tafel heb ik mij nog nooit een seconde zorgen gemaakt, of me misschien afgevraagd dat het ook anders kon zijn. Als je iets nodig hebt, dan is het er gewoon, en als het er nog niet is, dan kunnen we het kopen. Als iets kapot gaat, dan koop je het nieuw. Waarom zou je tijd en energie investeren als je de Hema en de H&M om de hoek hebt, die je dat nieuwe t-shirtje of radiootje kunnen leveren?

Ik kom uit de vanzelfsprekendheidsgeneratie.

Maar voor mijn generatiegenoten hier in Burkina, en mogelijk zelfs voor een volgende generatie is dat allemaal heel anders. Al deze – bij ons vanzelfsprekende – gemakken zijn hier alles behalve vanzelfsprekend en wellicht vaak zelfs onbekend. Hier ben ik pas gaan zien wat er allemaal achter schermen gebeurt in ons altijd draaiende huishouden, en zie ik pas wat een enorm geploeter buiten het vanzelfsprekendheidsoog van mijn generatie plaatsvindt.

Van huizen bouwen, tot straten en riolen aanleggen, tot het reparen van radio’s, televisies, auto’s, plastic stoelen. Eigenlijk alles wat je om je heen ziet heeft te maken met het on-vanzelfsprekende.. Er is hier vooral héél erg weinig wat echt voor altijd en voorgoed afgeschreven wordt en bij het oud vuil belandt. En zelfs dán, dan nog is het niet zeker dat het desbetreffende artikel niet elders aan een nieuw leven begint.

Alles is hier vooral niet vanzelfsprekend en ik denk dat het voor iedere welvarende westerling meer dan een goed idee is om dat ook zelf eens te zien en te ervaren hoe on-vanzelfsprekend dingen kunnen zijn.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten